Το θέμα ? Φυσικά η τελευταία εξεταστική για την φοιτητική μου καριέρα, την τελευταία του μεταπτυχιακού μου.                                    Τα συναισθήματα είναι φυσικά ανάμεικτα για μια ακόμα φορά!

Ενώ πρέπει να συγκεντρωθείς και να τα δώσεις όλα, συνειδητοποιείς ότι (ωυμέ!) έχεις άξυστα μολύβια στην μολυβοθήκη του γραφείου σου?? Καλά πόσο καιρό συνέβαινε αυτό και δεν είχες καταλάβει τίποτα? Είναι οπωσδήποτε ένα πρόβλημα που δεν μπορεί να περιμένει άλλο.

Βουρ στην ξύστρα της μαμάς ( και φιλόλογος και μαμά και όσο να πεις όλη η γραφική ύλη είναι εκεί που πρέπει) και αρχίζει το ξύσιμο.. των μολυβιών.                                                                                                                                                                                                                     Αφού τελειώσεις το ξύσιμο, ενδεχομένως να μπεις λίγο facebook, να δείς τι έχει γίνει με το παιχνίδι που έπαιζες πριν 10 λεπτά, αν άλλαξε κάτι, μήπως ξαφνικά βρήκες παραπάνω λεφτά ή κάτι τέτοιο.. αλλά, για μια στιγμή! Τι γίνεται εδω? Γιατί πάει τόσο αργά ο υπολογιστής? Πόσο χρόνο έχεις χάσει άραγε από την εξαντλητικά αργή του ταχύτητα? Λες να είναι ιός?? Παναγία μου!! Ας ψάξεις λίγο τι γίνεται.. μα γίνεται να διαβάσεις αν ο υπολογιστής έχει ΤΟΣΟ σημαντικό πρόβλημα? Στο κάτω κάτω τον χρειάζεσαι για τις εργασίες σου.. jesus.

Ε ντάξει τόση ώρα που πέρασε, λογικό δεν είναι να πείνασες? Αξίζεις βρε αδερφέ και εσύ να φας σαν άνθρωπος στο τραπέζι, και όχι πάνω στο γραφείο σου, να λαδώσεις και κανα βιβλίο? Ρεζίλι.. Μετά ίσως νυστάξεις, αλλά όταν ξυπνήσεις θα τα δώσεις όλα.. σίγουρα!

Μ αυτά και μ αυτά , πάλι τελευταία στιγμή.. αλλά μην αγχώνεσαι..όλα θα πάνε καλά , πιστεύεις..

Και έρχεσαι μετά απο 7 συναπτά έτη να συνειδητοποιήσεις ότι καμία εξεταστική δεν είχε κάτι διαφορετικό από την προηγούμενη ή την επόμενη.. εν ολίγοις, τίποτα δεν άλλαζε, μόνο οι χρονιές. Και αν αυτή είναι τελευταία σου εξεταστική για όλα τα χρόνια που σπούδασες, τίποτα άλλο δεν την χαρακτηρίζει, παρα μόνο ο επιθετικός προσδιορισμός.. τελευταία!

Άντε και εις ανώτερα! ή μήπως εις άλλα?

Όνειρο το [óniro]  λαϊκότρ. πληθ. και ονείρατα : σειρά από φανταστικές παραστάσεις, συναισθήματα ή αισθήματα που δημιουργούνται στη συνείδηση κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Μετά από μια γρήγορη ματιά η μόνη διαφορά που βλέπω σε αυτά τα 2, είναι ότι το ένα γίνεται συνειδητά ενώ το άλλο ασυνείδητα .

Ελικοφόρα που μεταφέρουν εξωγήινους κάνουν αλλεπάλληλες επιθέσεις σε μονοκατοικίες στην Λίμα του Περού. Εγώ και κάποια άλλα άτομα τρέχουμε από σπίτι σε σπίτι, αλλά εκείνα μας βρίσκουν παντού και όταν μας εντοπίζουν έρχονται στο ίδιο επίπεδο με μας και μπορούν να μας σκοτώσουν, δηλαδή να πεθάνουμε. Ο μόνος τρόπος για να μην μας σκοτώσουν και να μην πεθάνουμε τόσο γρήγορα μιας και είμαστε πρωταγωνιστές, ειδικά εγώ, είναι κάθε φορά που εκείνα πλησιάζουν στο επίπεδο μας, και περνάνε σαν λεπίδα τις κιτρινοπράσινες ακτίνες λέιζερ στα  σώματα μας, να ξαπλώνουμε. Έτσι γλιτώνουμε κάθε φορά και μετά περνάμε στο επόμενο σπίτι , όπου γίνεται ακριβώς το ίδιο ξανά και ξανά..

Μετά βγαίνουμε στον δρόμο που είναι μπροστά από αυτά τα σπίτια και τρέχουμε. Λίγο πιο πέρα η γη σταματάει και αν δεν προλάβεις να σταματήσεις πέφτεις και σκοτώνεσαι.

Εκεί είναι που ξεκινάει ένα μωβ και φούξια μανιτάρι που όμως εκτείνεται όχι προς τα πάνω αλλά προς το μέρος μας.. Ακατάπαυστες εκρήξεις χρωμάτων φούξια μώβ μπλε, τέλεια τέλεια.

Αρα τι κάνουμε ? Αρχίζουμε να τρέχουμε πάλι πίσω προς τους εξωγήινους.. Σκάλες με πτώματα, γυναίκες να ουρλιάζουν κομμένα κεφάλια,

–> επίθεση στους ιθαγενείς της Λίμας! Προσπαθούμε να αποφύγουμε και αυτά τα συμβάντα, και ξαφνικά βρισκόμαστε σε μια παρέα με Τούρκους, όπου καταφέρνουμε να μην μας σκοτώσουν και να γίνουμε φίλοι, αλλά προσπαθούμε να μην μάθουν ότι είχαμε 400 χρόνια τουρκοκρατία στην Ελλάδα, γιατί τότε θα μας πέρναγαν για αδύναμους, θα θυμόντουσαν πόσους Τούρκους σκοτώσαμε στην διάρκεια της επανάστασης και θα μας σκότωναν για εκδίκηση. Ολο το στόρυ τελειώνει σε μια ταβέρνα με καποιους απο αυτους να τρίβουν τα μουστάκια τους ευχαριστημένοι κ εγώ ακόμα να φοβάμαι μήπως με σκοτώσουν.

Καταπιεσμένη φαντασία? Μάλλον είχα καιρό να δω όνειρο και είδα όλα τα επεισόδια μαζεμένα!! Τι να πω? Αν και εφιάλτης , άρα τρομακτικό.. τουλάχιστον κατάλαβα ότι συνειδητό και ασυνείδητο δουλεύουν, απλά παίζει να δουλεύουν υπερωρίες!

Ουφ ευτυχώς που υπάρχει και το μπλόγκι  ♥

Μια κοπέλα περπατάει στον δρόμο , τα πάντα αρχίζουν να λιώνουν, συνεχίζει τρέχοντας, η μουσική αρχίζει να δυναμώνει, φτάνει στο σπίτι της, ενώ όλα συνεχίζουν να λιώνουν πίσω της, και μετα βίας προλαβαίνει να αρπάξει ένα Perrier πριν λιώσει και αυτό… Της γλιστράει από το χέρι, πέφτει από το μπαλκόνι και.. πέφτει και εκείνη, για να το απολαύσει τελικά μέσα στην πισίνα..

Όλο αυτό το στόρι διανθίζεται μουσικά με το τραγούδι της Camille ονόματι  Waves. Πρόκειται για μια πολύ ενδιαφέρουσα μελωδία, βασισμένη πάνω στον ρυθμό του κώδικα μορς. Δεύτερες φωνές, λίγοι στίχοι, και πλούσια ατμόσφαιρα από συναισθήματα και ήχους.

Ταίριαξε πάρα πολύ με την διαφήμιση, ή τουλάχιστον έτσι νομίζω εγώ . Τώρα για το Perrier δεν έγινε και τίποτα, ανέκαθεν το έλεγα νερό με μπουρμπουλήθρες, δεν είναι οτι αποθεώθηκε στο μυαλό μου από την διαφήμιση, ίσως βέβαια με τόσο λιώσιμο να πήγα να έβαλα λίγο νερό, ή κανα χυμό με πάγο.. αλλά Perrier? Με τίποτα!

Με αφορμή λοιπόν αυτήν την διαφήμιση, απλά θέλω να πω ότι μπορεί οι διαφημίσεις να έχουν ένα σωρό καλά , πχ να έχουν χιούμορ, να είναι έξυπνα σχεδιασμένες, και παρουσιασμένες, εντυπωσιακές, με χρώματα , πλάσματα , πολυτέλεια, απλότητα, απίστευτο στυλ και κομψότητα αλλά… ούτε κατά διάνοια δεν πρόκειται ποτέ αυτές καθεαυτές να σε κάνουν να αγοράσεις το προϊόν ή την υπηρεσία που διαφημίζουν. Ειδικά με την παρούσα οικονομική κατάσταση, ακόμα και την πλασματική επιθυμία να καταφέρουν να δημιουργήσουν στους δυνητικούς καταναλωτές, την οικονομική δυνατότητα να το αγοράσουν, δεν μπορούν να τους την προσφέρουν..  Αλλά από ότι φαίνεται τα πράγματα λειτουργούν κάπως διαφορετικά…

πχ αν δεις μια διαφήμιση κόκα κόλα φυσικά κ δεν θα σηκωθείς εκείνη τη στιγμή από τον καναπέ για να πας να πάρεις κόκα κόλα από το περίπτερο.. Αυτό όμως που καταφέρνει η διαφήμιση, είναι να σου εντυπωθεί στο μυαλό, έτσι ώστε την επόμενη φορά που  θα είσαι εκτός σπιτιού ,διψάσεις και νιώσεις την ανάγκη να πιεις κάτι δροσιστικό, η κόκα κόλα να είναι η πρώτη λύση στην οποία θα καταφεύγεις. Άρα το πιο σημαντικό που μια διαφήμιση κάποιου προϊόντος ή κάποιας υπηρεσίας μπορεί να κάνει είναι να δημιουργήσει μια συγκεκριμένη  αντίληψη στο μυαλό του  καταναλωτή για αυτό που διαφημίζει,σχετικά με κάποιο χαρακτηριστικό του. Για την κόκα κόλα αυτό το χαρακτηριστικό είναι ίσως η δροσιά της από το ψυγείο.. συμπέρασμα, το perrier δεν έχει καμία ελπίδα.. χα!

και για του λόγου το αληθές..

ουφ.. Δίψασα!!!

Ενιγουει! Δεν ξέρω αν το έχετε συνειδητοποιήσει, αλλά έχουμε μπει για τα καλά στην πιο ξέγνοιαστη εποχή του χρόνου.. καλοκαιράκι! Δεν έχω την ανακούφιση που περίμενα για αυτήν την μέρα, δεν τα έχω πάει και τόσο καλά στην εξεταστική αλλά ας μην το γκαντεμιάζω κιόλας!

Οι διακοπές είναι ήδη φιξαρισμένες, για ένα 4ημερο Άνδρο, και καμιά βδομαδούλα Κέρκυρα, αλλά αν υπάρχει όρεξη , και κονδύλια είμαι πολύ αισιόδοξη και για άλλες εξορμήσεις!! Θέλω να απλώσω τα πόδια μου σε ένα μπαλκονάκι βλέποντας θαλασσίτσα, με ένα τσιγαράκι, ένα ποτό ή έναν καφέ και να ακούω καμμένα ανέκδοτα γιατί γελάω πάρα πολύ με αυτά!! ( πχ ξάδερφος του Πήτερ Παν που ενδεχομένως πετάει ψηλότερα? Πήτερ Παραπάν) Όχι ντάξει , μου αρκούν λίγοι καλοί φίλοι και το μπαλκόνι εννοείται.

Τι ωραία, μου έφυγε λίγη από την μελαγχολία κιόλας, κ ας έχουν περάσει μόνο λίγες γραμμές κειμένου, τι σου είναι το μυαλό ε? ένα άγχος μου έχει μείνει τώρα τι θα γίνει στο τελευταίο επεισόδιο μυστικά της ΕΔΕΜ?? Επίσης με αυτά και μ αυτά δεν έχω βγει μια χαλαρωτική βολτίτσα με το ποδηλατάκι μου, όπως έκανα μικρούλα.

Άς έρθουν λοιπόν όλες εκείνες οι ξέγνοιαστες στιγμές που περίμενα όλο τον χειμώνα, τώρα που λύθηκαν τα μάγια..

Hocus Pocus Abra Catabra !!! Καλό Καλοκαίρι!!

…έφτασαααα

]]> http://paliatsos.wordpress.com/2010/06/24/%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%84%ce%ad%ce%bb%ce%bf%cf%85%cf%82-%cf%84%ce%ad%ce%bb%ce%bf%cf%82/feed/ 3 paliatsos 79842-hawaii-beach-relax-picture http://paliatsos.wordpress.com/2010/04/24/52/ http://paliatsos.wordpress.com/2010/04/24/52/#comments Sat, 24 Apr 2010 19:46:08 +0000 paliatsos http://paliatsos.wordpress.com/2010/04/24/52/ ]]>

Music Playlist at MixPod.com

Δεν είναι θέμα υλικών αγαθών μόνο. Ίσως η πρώτη σκέψη να αφορά ένα σπίτι ένα αμάξι, πολλά απο αυτά τα 2 κλπ. Το θέμα είναι οι δυνατότητες! Νομίζω ότι αυτό είναι το πιο ωραίο όταν φαντάζεσαι μια τέτοια κατάσταση, οι δυνατότητες του πριν και του μετά. Παρακάτω ακολουθούν μερικά απο τα πιο ανόητα παραδείγματα που μπόρεσα να φανταστώ:

• Πριν δεν μπορούσες να αλλάζεις κάθε μέρα χρώμα στα μαλλιά σου γιατι και οι βαφές και τα κομμωτήρια         κοστίζουν. Τώρα μπορείς.

• Πριν δεν μπορούσες να έχεις τον σκύλο που ήθελες γιατι ζεις σε διαμέρισμα και μάλιστα μικρό. Τώρα έχεις καινούριο σπίτι και πολλούς σκύλους, γιατι μπορείς.

• Πριν δεν μπορούσες να μάθεις όλες τις γλώσσες που ήθελες γιατι τα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα κοστίζουν.Τώρα μπορείς.

• Πριν δεν μπορούσες να κάνεις βόλτα σε όποιο πέλαγος θές με το πανάκριβο σου (οχι διαστημόπλοιο, οχι κρουαζιερόπλοιο, α ναι) ιστιοφόρο, το οποίο μπορεί να φιλοξενήσει και τους πιο αγαπημένους σου φίλους και τους σκύλους σου. Τώρα μπορείς να μπαρκάρεις.

Πριν δεν μπορούσες να να να..

ε και;

Πάντα μπορείς: να αγοράσεις πολλές και χρωματιστες περούκες

να υιοθετήσεις  έναν σκύλο που θα τον αγαπάς και θα τον φροντίζεις και δεν θα του λείπει τίποτα

να κατεβάσεις απο το ίντερνετ βοηθήματα για να μάθεις να μιλάς όποια γλώσσα θες

και να νοικιάσεις με όλη σου την παρέα για ένα 3ήμερο ενα ιστιοφόρο και να κάνεις τις βόλτες σου.

Απλά είναι σαν την ελληνική ταινία που η Βλαχοπούλου κάνει το μέντιουμ, και με τα λεφτά τα σύννεφα απομακρύνονται και βλέπει το μέλλον. Επομένως, οι δυνατότητες υπάρχουν και πριν και μετά, απλά στο κουτάκι του πριν νομίζεις οτι δεν υπάρχουν..

Money Money Moneeeeyyyyy

Το δικό μας το δάσος δεν το κρύβει ο ουρανός.
Δεν περνούν από δω ξυλοκόποι.

Σημασία έχει να περνάς καλά, εκείνη ακριβώς την στιγμή. Όλες εκείνες τι στιγμές, ανάμεσα στις σκέψεις. Οταν δεν υπάρχει συγκεκριμένο σχέδιο, ούτε προαποφασισμένες κινήσεις, αλλά έχεις την δυνατότητα να αποφασίζεις στο ένα καρέ, και να ζεις στο άλλο, τότε κάπου εκεί νομιζω οτι ξεπροβάλλει η αληθινή ευτυχία και καλοπέραση. Στο κάτω κάτω δεν είναι δα και δύσκολο να περάσεις όμορφα όταν έχεις δίπλα σου δικούς σου ανθρώπους!

γιατι κάτι μου ρθε..

Ιδέες

Να ζωγραφίσετε βότσαλα και να τα δώσετε δώρο σε αυτόν που κάνει το πασχαλινό τραπέζι , για να το διακοσμήσει με αυτά! Αν πάλι δεν θέλετε να τα δώσετε, μπορείτε να τα βάλετε στο χώμα των γλαστρών ή να τα αφήσετε να διακοσμήσουν κάποιο ράφι ή το γραφείο σας.

Να φτιάξετε λαμπάδες για την οικογένεια και τους φίλους σας, με απλά υλικά όπως κορδέλες και μικρά παιχνίδια. Μπορείτε ακόμα και να τις ζωγραφίσετε

Να βάλετε επιτέλους λίγο πράσινο στον χώρο σας. Για να σταματήσω να μιλάω σαν γεωπόνος, μπορείτε απλά να φτιάξετε μια ζαρντινιέρα με τα αγαπημένα σας λουλούδια, και φυτά, και για πιο χαρωπό αποτέλεσμα, να βάλετε και καναν μικρό πολύχρωμο ανεμομυλάκο (δεν θυμάμαι να λέγεται κάπως αλλιώς, εχω κολλήσει τώρα!) , και να την βάλετε στο μπαλκόνι σας! Μην ξεχάσετε να τα ποτίζετε μετά ε?

Και γι αυτούς που τους αρέσει να ασχολούνται λιγάκι με την μαγειρική…

Νοστιμιές

Για ένα ελαφρύ και δροσιστικό ρόφημα μπορείτε:

Να βάλετε στο μούλτι πάγο(οσο θέλει ο καθένας, εγω μπορεί να βαζα και κιλό!) γάλα και όποιο φρούτο σας αρέσει. Το έχω δοκιμάσει με φράουλα και μπανάνα και είναι πολύ νόστιμο, μαλιστα δεν χρειάζεται ζάχαρη!

Για μια δροσιστική και νόστιμη σαλάτα μπορείτε:

Να κόψετε σαλάτα , ρόκα, και κόκκινο λάχανο σε μεγάλα κομμάτια, (κατα προτίμηση με το χέρι γιατί λένε δεν χάνουν βιταμίνες) και να ρίξετε απο πάνω μια σως φτιαγμένη απο λάδι, βαλσάμικο, και μισο κουταλάκι μέλι. Ειναι αρκετά χορταστική!

Για μία πολύ ελαφρία σως που ταιριάζει και με την κρεατοφαγία των ημερών του Πάσχα μπορείτε:

Να βάλετε γιαούρτι με άνηθο και δυόσμο φρέσκο, με λίγο λαδάκι αλάτι και πιπέρι. Δεν είναι βαρύ ουτε αφήνει μυρωδιές περίεργες και ενοχλητικές..

Πεινάααασατε?

Θα μπορούσα να ξεκινήσω ποιητικά:

Διάβασέ με απ’ την αρχή
τις κοινοτυπίες μου πάρ’ τες για παράπτωμα
έχω νόημα κρυφό
που δεν το φαντάστηκες όταν όλα παίζονταν

Έχω νόημα ανήκουστο που τρελαίνει κι ανυψώνει
της ζωής μου η πρωτεύουσα είναι η αγάπη μου για σένα

Διάβασέ με απ’ την αρχή
άσε τη μετάφραση πιάσε το πρωτότυπο
το μπετόν της εποχής
Η δική μου υπόθεση θα το κάνει θρύψαλα

κι όταν έρθεις εν το πάθει σου
με τη γνώση την καινούργια
θα με βρεις βαθειά ανώριμο
και βαθειά θα μ’ αγαπήσεις

Ωχρά Σπειροχαίτη

η με μια εικόνα, που έτσι κ αλλιώς πιάνει για πολλές λέξεις:

αλλά τελικά αποφάσισα να ξεκινήσω με 2 λόγια!

Καλωσορίσατε στον πολύχρωμο μου κόσμο,

φορέστε τα μεγάλα φουσκωτά παπούτσια μου για λίγο,

και ελάτε να πάμε μια βόλτα!!