Χαιρετώ τους ενθουσιώδεις και συνάμα φανατικούς αναγνώστες αυτού του blog.
Το θέμα ? Φυσικά η τελευταία εξεταστική για την φοιτητική μου καριέρα, την τελευταία του μεταπτυχιακού μου. Τα συναισθήματα είναι φυσικά ανάμεικτα για μια ακόμα φορά!
Ενώ πρέπει να συγκεντρωθείς και να τα δώσεις όλα, συνειδητοποιείς ότι (ωυμέ!) έχεις άξυστα μολύβια στην μολυβοθήκη του γραφείου σου?? Καλά πόσο καιρό συνέβαινε αυτό και δεν είχες καταλάβει τίποτα? Είναι οπωσδήποτε ένα πρόβλημα που δεν μπορεί να περιμένει άλλο.
Βουρ στην ξύστρα της μαμάς ( και φιλόλογος και μαμά και όσο να πεις όλη η γραφική ύλη είναι εκεί που πρέπει) και αρχίζει το ξύσιμο.. των μολυβιών. Αφού τελειώσεις το ξύσιμο, ενδεχομένως να μπεις λίγο facebook, να δείς τι έχει γίνει με το παιχνίδι που έπαιζες πριν 10 λεπτά, αν άλλαξε κάτι, μήπως ξαφνικά βρήκες παραπάνω λεφτά ή κάτι τέτοιο.. αλλά, για μια στιγμή! Τι γίνεται εδω? Γιατί πάει τόσο αργά ο υπολογιστής? Πόσο χρόνο έχεις χάσει άραγε από την εξαντλητικά αργή του ταχύτητα? Λες να είναι ιός?? Παναγία μου!! Ας ψάξεις λίγο τι γίνεται.. μα γίνεται να διαβάσεις αν ο υπολογιστής έχει ΤΟΣΟ σημαντικό πρόβλημα? Στο κάτω κάτω τον χρειάζεσαι για τις εργασίες σου.. jesus.
Ε ντάξει τόση ώρα που πέρασε, λογικό δεν είναι να πείνασες? Αξίζεις βρε αδερφέ και εσύ να φας σαν άνθρωπος στο τραπέζι, και όχι πάνω στο γραφείο σου, να λαδώσεις και κανα βιβλίο? Ρεζίλι.. Μετά ίσως νυστάξεις, αλλά όταν ξυπνήσεις θα τα δώσεις όλα.. σίγουρα!
Μ αυτά και μ αυτά , πάλι τελευταία στιγμή.. αλλά μην αγχώνεσαι..όλα θα πάνε καλά , πιστεύεις..
Και έρχεσαι μετά απο 7 συναπτά έτη να συνειδητοποιήσεις ότι καμία εξεταστική δεν είχε κάτι διαφορετικό από την προηγούμενη ή την επόμενη.. εν ολίγοις, τίποτα δεν άλλαζε, μόνο οι χρονιές. Και αν αυτή είναι τελευταία σου εξεταστική για όλα τα χρόνια που σπούδασες, τίποτα άλλο δεν την χαρακτηρίζει, παρα μόνο ο επιθετικός προσδιορισμός.. τελευταία!
Άντε και εις ανώτερα! ή μήπως εις άλλα?












